සෙනෙහසින් ගෙත්තම් කල ආදර කවිය

Labels: ආගන්තුකයාගේ නිර්මාණ

ආගන්තුක අහස

හිරු විකසිතවී මිය යන පොළොවේ
එළිය අඳුර සම සමව බෙදයි
ගත පණ නළ වන් රුධිරය මවුගේ
කිරට හැරී කුසගිනි දුරලයි .......
...
සුමුදු වදන් සවනත පාවේ
බිල්ඳු ඔබේ ඔබේ තුරුළේ සැතපේ
ලෝකය බිහිකල මවුනි මගේ
නුඹේ නමට මුළු ලොවම වඳියි ........

හද මඩළේ සෙනෙහස්‌ කඳුළින්
සුදු බුදුරැස්‌ විහිදුනි අහසේ
එවන් මහිමයක්‌ ලොවට උදා කල
මවුනි ඔබට මුළු ලොවම ගැතියි .......

No comments:

Subscribe to: Post Comments (Atom)